De schaal van James (aka Gaylord)

Op een druilerige maandag besluiten Bafman en Spiderpiet de wereld een stap verder te helpen in de zoektocht naar vrede en rust. Ze trekken daarom naar een naburige gemeente waar hun jaarlijkse dorpsfeesten zijn met niets dan goede intenties.

Als onze held met granieten spraakorgaan met wasbordpatroon arriveert samen met zijn vriend met het extreme velleke spotten ze in de verte meteen Gaylord met zijn 2 hulp Gay’s (djaspie en tania). Op zich is deze Gaylord geen slecht karakter, maar het probleem is dat hij alles behalve een goed karakter heeft. Hij lacht en zingt en huppelt vrolijk door het bos, maar gebruikt zijn door de goden geschonken talenten niet voor het goede. En zijn 2 hulpjes dartelen ook maar zorgeloos rond, maar Naasten liefde kennen ze niet.

Als de Gay’s onze beide geliefde superhelden zagen lieten ze hemelsluizen opengaan, zodanig iedereen nat werd, want dat vinden ze lachen. ze proberen het dorpsfeest in mineur te doen eindigen, gewoon voor hun eigen plezier, maar Bafman en Spiderpiet zorgen meteen voor weer(voor)werk. Bafman had zijn granieten spraak orgaan gewisseld voor een vuurstenen en Spiderpiet had in zijn extreme velleke buskruit meegebracht.
Neen de superhelden gaan Gaylord, alhoewel hij het verdiend, niet beschieten met blubber of ander slijmerig goeds! Ze gaan vuurwerk maken zodat het volk plezier heeft ten midden van deze zondvloed. Een half uur lang knallen ze de ene pijl na de andere vanuit Gaylord zijn anus af, meestal tegelijk en het volk krijgt er niet genoeg van. Telkens als ze denken dat de vorige pijl niet overtroffen kan worden vallen ze in verbazing door de nieuwe vrolijke explosie.
Alle harten zijn weer verwarmd en het volk kan verder genieten van deze dag.

De avond wordt verder gezet met een vleugje muziek, het zijn trutten die het brengen, maar ze doen dat goed.
Spiderpiet ziet daar een eigenaardige man rondlopen, die moet iets in zijn schild voeren, net zoals toen in Italië op die camping meld Bafman. Die man zag er trouwens ook niet uit, waarom hebben duivelse mensen toch steeds een Unibrow. Spiderpiet kan net het pretbederf beletten.

Die man krijgt zeker een 12 op de Schaal Van James, een nieuwe waarde meter voor uitstraling, of met andere woorden lelijkheid, is geboren.
Nu nog iemand zoeken die minder dan een 10 scoort op de Schaal van James scoort. Er bestaan veel lelijke schurken, maar om Gaylord te overtreffen in lelijkheid moet je toch je best doen.

ff

oktober 6, 2009

Ik heb afgelopen weken hier meerdere malen muziek gepost, maar Everlong van de Foo Fighters had ik reeds veel langer hier te luister moeten zetten.

Hier is een akoestische versie van het lied.

Cocktail Soiree

september 30, 2009

Vrijdag 9 oktober is het weer zover, de 2de keer dat wij (de Heren van Grivok, de Grimbergse Volleybal club) ons nu al legendarisch Cocktail Feest geven.

Vorig jaar hadden we aan de sporthal een heus strand aangelegd met strandstoelen, parasollen en natuurlijk ook zand. Nu was de vraag hoe we dit konden overtreffen.
De meest bekende cocktail is de Mojito, een cocktail op basis van Rum. Rum komt uit Latijns Amerika, daarom hebben we dit jaar een van de organisatoren  naar het land van herkomst gestuurd. Zodat hij daar kon nagaan hoe de beste Mojito gemixt wordt. Waar we de beste munt kunnen halen en welke soort limoenen we nodig hebben.

Nu heeft hij daar nog iets anders gevonden en meegebracht, een plaatselijke Nicaraguaanse schone zal ons komen helpen en er op toezien dat we de juiste verhoudingen gebruiken. Als de avond loopt zoals gepland, volgt er een initiatie salsa onder leiding van ons Nancy!

Zoals jullie kunnen lezen gaat het een leuke avond worden en een verbeterde avond ten opzichte van de vorige editie.

cocktail soiree

cocktail soiree

Een leuke gedachte!

september 25, 2009

Joost mag het weten, maar ik geloof…

Wheels van de Foo Fighters

september 23, 2009

De Foo Fighters hebben een nieuwe single die bij op hun best off komt in November.

Het is terug een rustiger lied in tegenstelling tot The Prentender.

De nieuwe van DAS POP

september 22, 2009

De nieuwe CD van DAS POP, het heeft even geduurd, maar hij is er. En dan nog geproduced door Soulwax, mijn verwachtingen zijn hoog.
maakt hij het waar, kunnen alle liederen tippen aan NEVER GET ENOUGH en niet te vergeten FOOL FOR LOVE.

Na de CD een aantal maal beluisterd te hebben kan ik zeggen dat hij mij niet verveeld en dat ik hem echt, ma echt goed vind. Fool for love blijf ik wel het beste lied vinden en geen enkel lied kan het zelfde feel good gevoel naar boven brengen als Never Get Enough. Zels niet de bonus track Feelgood Facktors.

Normaal werken liefdes liedjes een beetje op mijn systeem, als een leeuw in een kooi buiten beschouwing gelaten, maar DAS POP brengen deze op een origineel vrolijke Pop wijze dat het echt niet stoort.

Tussen de twee meest gekende liedjes staat een rustig akoestisch nummer The Last Thing, weer over de liefde, maar hier staat de tekst meer centraal dan bij de rest van hun liederen. Iets akoestisch bouwt even rust tussen de iets meer uptempo nr’s. Naar het einde van de CD worden al de liedjes rustiger, meer avond rust muziek.
Bij Let Me In verdwijnen de vrolijke deuntjes en maken ze plaats voor een grauwe stem om tegen het eind van het liedje toch wat terug te komen.

Het  2-luik Saterday Night komt mij wat rock ‘n roll achtig over, maar dan op zijn DAS POP’s, muziek die ik in mijn auto zou opzetten als ik ergens snel wilt geraken. Als ik het opzet begint spontaan mijn been mee te bewegen op de beat.

Na September het rustigste lied van de CD is er de bonus track Feelgood Factors om weer met een goed gevoel af te sluiten, weer up tempo, mijn been beweegt weer vollenbak op en neer! Perfecte dansmuziek voor mij!

Dit is hoe ze het enkele jaren geleden brachten, maar nu zit er veel meer tempo in, het is dus nog beter geworden.

Dit is een must have!

Autoloos door de stad

september 21, 2009

Gisteren was het weer autoloze zondag. Naar jaarlijks traditie gaan we dan met de boys (en girls) naar Brussel centrum met ons fietsje.
Wij zijn allemaal woonachtig in de noordrand, je weet wel, bekend van onder andere BHV (vooral de V dan) en het nachtlawaai, dus vlakbij brussel. We hadden afgesproken bij één van onze vriendjes, vandaar moesten we ons slechts 500m tussen het gemotoriseerd verkeer wagen om dan naast de nadarhekken Brussel binnen te rijden.

Eerst gingen we eens zien of den Albert thuis was om te vragen of hij ook zin had in een fietstochtje,maar zijn poort was toe, dus reden we door naar centrum brussel. Langs de kleine ring naar de Nieuwstraat om via het muntplein onze route verder te zetten naar de Beurs en vervolgens aan St. Goriks een drankje te nuttigen.
Ik nam plaats aan een tafeltje waar reeds 2 gepensioneerde noorder buren zicht hadden genesteld. Alvorens mij te zetten vroeg ik of het hen stoorde, maar ze waren best sociaal en sloegen zelfs een praatje. Ik leerde hen meer over brussel terwijl zij de overeenkomst zochten met hun land.
Ze moeten mij wel erg leuk gevonden hebben, want ze boden mij een drankje aan, dat voor zuinige Nederlanders, maar ik moest mijn rit verder zetten.

De volgende stop was de grote markt, dus veel fietsen had het niet geweest, althans moesten we geen ommetje hebben gemaakt langs de vismarkt ed. Vandaaruit trokken we naar de heuvels van Brussel om naar depromotie voor de winterspelen te gaan bekijken aan het Jubelpark. Wat wij beter kennen van het automuseum, autoworld. Of van de start- en aankomstplaats van de 20 km van Brussel.
Na het binnenspelen van een soepje zijn we huiswaarts gekeerd via de Lambermont, zalig op de grote banen van Brussel knallen en al verkeersregels aan je laars lappen. Want dat is net het leuke, ja kan wielerterrorist zijn zonder dat je op de zenuwen werkt van de autobestuurders, want die zijn er ni!

Maar aangezien alle fietsers rode lichten en de algemene voorrangsregels negeren moeten er wel ongelukken gebeurd zijn. Er reden toch veel ambulances rond en de politie wagens waren ook alom tegenwoordig. Ik heb in Brussel al politie te paard gezien of op inline skates, maar als het autoloos is dan nemen ze hunne wagen en hangen ze de autoterrorist uit en werken op de zenuwen van de fietsers en wandelaars.

s’avonds keerden we terug naar brussel, maar dan met de wagenen we deden over de 10 km tot aan het centrum hebben we er 1u25 min over gedaan, terwijl we over de weg met de fiets amper 25 minuten hebben gespendeerd

Vanaf nu met de fiets naar Brussel, pauze, neen.

De nieuwe ploeg!

september 20, 2009

Ga daar mee naar den oorlog.

Eind vorig jaar de B-jongens blijven maar met 4 over, waar slechts 1 speler B-jeugd van is en de rest A-jeugd of seniore. Vermits volleybal met 6 wordt gespeeld zitten we met een probleem.
En we kunnen die 4 spelers toch ook niet aan hun lot overlaten, ze zijn niet altijd de meest gemotieerde ploeg, maar wel sympa knullen. Wat volgt is een helse zoektocht naar nieuwe spelers.

Het losweken van talentvolle spelers bij andere clubs is ons ding en kost handenvol geld, dus moeten we het over een andere boeg gooien. Dus eens gaan horen bij ex-spelers en via via.
Zo kwamen er snel al enkele spelers boven die Yannick, Gertjan en de Jacob bros wouden komen versterken. Jan een stevige middenman komt over van Londerzeel en Nils passeur/hoek wou ook eens andere oorden opsnuiven na een hele carrière bij Wolvertem.
Zo waren we met 6 en volleybal speel je met 6, voortbestaan kan dus. Hannes had ooit volleybal vaarwel gezegd bij Beivoc om voorrang te geven aan zijn studies, na vele jaren is hij daar nu vanaf, net op het juiste moment om de leeftijd wat op te krikken bij onze jonge garde.
Jan C. hoorde via Hannes dat we een nieuwe ploeg opstartte, naar jaarlijkse gewoonte kwam hij vragen of er plaats was en hij heeft geen bot gevangen! En hij neemt ook zijn PV-schap volle moed op.
Met 8 kunnen we echt denken aan een volwaardige seniore ploeg, maar we hebben nog een probleem, nl. een passeur pur sang. na een post op volleybrabant kwam er snel reactie van Guan, en zo is de ploeg volledig.
Ondertussen is er nog een extra speler bijgekomen, van over de taalgrens, dankzij Andreas hebben we ook een echt linkshandige in de ploeg ;-)

De jonge knapen die aangevuld is met ekele meer ervaren spelers ziet het zitten om in 2de provinciale de pannen van het dak te spelen, het druppelt zelfs nu al binnen, maar er is nog werk aan de winkel.
Ik geef de 10 eens op een rijtje.
Jan C.: De ouderdomsdeken van de ploeg, na tal van omzwervingen komt hij weer thuis op de club die hem de volleykriebels heeft bezorgd.
Guan:   Na meerdere jaren stilgezeten te hebben op volleybal gebied, op andere gebied niet, Charlotte is daar het gevolg van, komt hij de ballen verdelen.
Hannes: Midden of hoek volledig zijn we er niet uit, maar zijn voornaamste taak is de mannen op hun juiste plaats krijgen en die van zichzelf dan ook nog onthouden.
Gertjan: Zijn haar staat alle kanten uit, evenals zijn dromerige gedachten, na een jaar op pas mag hij het eens proberen als opposite.
Maarten: Immer goed gemutst zal hij zijn ding in het midden doen. Wat vooral lachen en gieren is en tussen door een blokje of eens aanvallen.
Nils:    Pas of hoek, ook daar ben ik nog niet uit, een polyvalente speler is altijd welkom. Blond of blauw, daar is hij dan nog niet uit.
Jan V.:  Een middenman, die er vooral als blokker als rots, zeg maar berg, staat, neemt zijn taken serieus.
Yannick: Als hij niet met zijn hoofd bij zien lief zit, rust onze hoop op hem voor de ambiance in de ploeg en om de receptie en verdediging te stabiliseren.
Andreas: Slaat nu pas zijn eerste balletjes binnen een volleybal club, maar heeft de wil, drang en ambitie om het te leren.
Jonas:   Jonas blijft de junior van de ploeg, na de vakantie staat er een nieuwe Jonas aan de deur de kloppen en stevig op de ballen te kloppen.

Deze keer moest ik langsgaan bij een dokter uitgekozen door mijn rechtsbijstandsverzekering.

Weer eens mijn relaas doen van hoe het ongeval is gebeurd, het is nu al de 5 dokter die ik hierover moet uitleg geven en dan ben ik nog niet bij mijn eigen huisarts niet gepasseerd. nu het zal wel allemaal nodig zijn zeker.

Weer mijn foto’s eens laten bekijken, dan mijn duim laten kijken om vervolgens mijn bovenlichaam te strippen zodat ik mijnen befaamden bult kan tonen! een bewegen met de schouder om de mobiliteit na te gaan.

Bij deze arts eens iets nieuws, hij haalt een lintmeter boven. Ik dacht dat hij mijn BH maat ging berekenen, maar neen.
Hij ging de afstand na van aan mijn nek tot mijn schouder, wat blijkt dat mijn linker schouder 1 cm minder ver van mijn nek is gelegen dan mijn rechter. Raar dat nog niemand een opmerking heeft gegeven over mijn asymmetrie, over al de rest wel ze, maar over wat er echt scheelt daar zwijgt alleman over.

Wat kunnen we besluiten, weer een imperfectie rijker!

Rust in vrede Johnny

september 15, 2009

Vanavond of morgen nog eens naar Dirty Dancing zien, nostalgie.
Mss kan ik dan zo toch ook mijn dansritme terug vinden, had ik maar leraar als jij Johnny Castle. Maar je baby had ik niet geweest hoor.

Iemand bereid om zich te laten liften, met mijn petekind van 3 jaar lukt het zonder problemen!