2de bezoek aan het hospitaal

Na een kleine week moest ik op controle naar het ziekenhuis. Aangezien de pijn aan mijn duim praktisch weg was en ze mij de indruk hadden gegeven dat het geen ernstige breuk was in mijn duim, dacht ik afscheid te kunnen nemen van die ellendige plaaster.

Na de standaard procedures van nr’ke trekken inschrijven bij de dokter ed. mocht ik mijn plaaster er laten afhalen, 2 minuten later was mijn hand bevrijd. Het geluk van mijn hand kon niet op, mijn duim kon terug bewegen, maar voelde wel wat stijfjes aan en volledig strekken lukte niet. Ach dat waren slechts details in mijn ogen, dat is normaal na een week opsluiting. Toen ik het kwartier van de medische stukadoor verliet zei hij wel, en ik herhaal zijn exacte woorden, tot straks. Maar het besef kwam pas later, hij bedoelde daar mee dus letterlijk tot straks.

Na 2u door te brengen in de wachtkamer mocht ik binnen bij de dokter, die dan op 5 minuten besliste dat ik een nieuwe plaaster kreeg voor meer dan 3 weken en dat mijn sleutelbeen nog steeds gebroken was, maar dat dat met de hulp van dat 8 verband genezen moet.

Terug even binnen springen bij de pleisteraar van dienst en enkel minuten later kon ik weer naar huis, met 3 weken extra ziekte verlof waar ik echt tegenop zag. Links zit ik met mijn sleutel been rechts in het gips dus veel kan ik niet doen om mijn gedachten te verstrooien. Een boek vasthouden is moeilijk laat staan bladeren? playstation gaat niet en ik heb nog geen kabel, miserie!

Ik ben wel benieuwd naar de geur die uit de plaaster gaat komen. Ik speel volleybal en weiger kniebeschermers te dragen omdat die niet zo een aangename geur hebben na een match, wat moet dat dan zijn bij iets dat weken rond je arm hangt. Met de aankomende zomer weken zal die arm ook wel gaan zweten. Ik ben benieuwd!